Hee goser, waar ben jij nou?

Een gesprek tussen collega’s heeft vaak een intro’tje. Bijvoorbeeld: Hai Ton, leuk dat je er bent, alles goed?”  Ton antwoordt dan “Ja hoor, best” waarop de ander dan reageert met zoiets als “Nou..mooi…” waarna ze elkaar knikkend aankijken. Beiden weten dan dat er een bloedserieus gesprek over het functioneren van Ton gaat beginnen, waarbij Ton heel lang gaat zitten mitsen en maren.

Het intro’tje kan ook lulliger: “Hai Ton, fijn je te zien, ga lekker zitten, nog voetbal gekeken?” Waarop Ton zegt: “Ja te gekke pot, daarna nog even mooi een biertje gedronken met de jongens.” Waarop die ander zegt: “Nou mooi. We zijn hier natuurlijk niet samengekomen om over voetbal te praten, dus wil ik jou nu vragen om…” Waardoor Ton zich meteen een beetje lullig voelt en dan gehoorzaam meegaat in het gesprek.

Vanmorgen hoorde ik ook een hele leuke. Het was van een man, zittend op een bankje. De man belde met zijn collega, die klaarblijkelijk eerder op hem had zitten wachten en uit verveling een potje was gaan ‘rondlopen.’ Het commentaar ging, PER TELEFOON, als volgt: “Hee Ton, goser, waar ben jij nou jongen?” (iets aan de andere kant) “Nou moet jij es horen Ton, ik moet jou opstarten en dan moet jij natuurlijk niet gaan rondlopen met je bijdehante smoel.” Duidelijk intro’tje niet? Lekker de toon gezet.

Lees ook:Hoe je met Socrates in gesprek raakt
Lees ook:Vergeten groenten
Lees ook:Weeknummers, weke nummers
Lees ook:Het was een buitengewoon prettig gesprek
Lees ook:Exclusief interview met Sint Nicolaas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.