Gronings dialect van Staal II

Ooit heb ik hier aandacht besteed aan de Groningse troubadour Ede Staal (1941 – 1986). Voor wie hem nog niet kent: nu is je kans om hem te leren kennen.

Voor de liefhebbers van het Gronings nog even de tekst erbij:

Hier is de songtekst:
Ze woonden soamen in 'n hoeske,
zai was wat stief van reumetiek,
toch konden ze zok hail nuver redden,
in 't lutje hoeske achter diek.

De kinder waren al laank de deur oet,
toch kwamen ze voak nog op 't ol stee,
en mainsttieds hadden ze 't over vrouger,
din wizzen z'apmoal wat e zee:

Het het nog nooit, nog nooit zo donker west,
of 't wer altied wel weer licht…

Zes hounder en 'n olde sege,
'n swien op 't hok en 'n kaampke laand,
en twijmoal doags even over 't loantje,
en din huil opoe hom bie d'haand.

Zien haile leven haar e aarbaid,
en moeke mit acht kinder thoes,
bie zummerdag hail vroug aan 't maaien,
en pas om melkenstied bie hoes.

Toun op n 'zundag in december,
krigt opa 't zomor zo benaauwd,
zien dochter brengt hom din noar stad tou,
omdat ze 't aiglieks nait vertraauwt.

En aanderdoags is e overleden,
't het mie veur 't olske zo begroot,
meschain was 't beter andersom west,
want drij week loater was ze dood.

De dood dat heb je nait veur 't zeggen,
want baaide wollen ze geern geliek,
ze rusten zacht doar op 't kerkhof,
vlak bie 't hoeske achter diek. (less)
(more)

Lees ook:Boekenbal beluisteren
Lees ook:Groot dictee komt eraan!
Lees ook:Vermeende stalker eist verhoor in West-Vlaams
Lees ook:‘Ik beswijk van alle verdriet’
Lees ook:Het oog dat niet zag wat het wilde zien

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.