De eerste vrouwelijke schrijfster van onze taal

Grote geesten beïnvloedden in de loop der eeuwen onze taal met hun
creativiteit. Wie waren zij en wat was hun bijdrage? Deze week: Hadewijch (1210?-1248?).

Soms kijk je als blogger wel eens kritisch naar je eigen werk. Toen ik eens bladerde door de oudere berichten in deze rubriek, viel me een ding op. Alle taalvernieuwers die ik tot nu toe genoemd heb, zijn of waren mannen. Alsof vrouwen geen bijdrage aan onze taal geleverd te hebben! Hoog tijd om de oudst bekende schrijfster in ons taalgebied te behandelen: Hadewijch.

Was het spannend wat ze schreef? Ze maakte veel werken over de liefde voor Jezus en God. Ze schreef liefdesverzen voor ze, in de stijl van de Hoofse riddergedichten uit die tijd. Ondanks die godsliefde was Hadewijch zeker geen simpele kwezel; ze durfde af en toe zeker kritiek te leveren op de kerk. Waarschijnlijk was ze van hoge afkomst. Aan haar werk kun je zien dat ze Franse en Latijnse boeken gelezen had.

Waar Hadewijch precies woonde, weet niemand meer. Gezien haar taalgebruik is de kans groot dat ze uit Antwerpen of Brussel kwam. Maar dat kan ook komen omdat Brabanders in de eeuwen daarna haar werk hebben overgeschreven. De bekende latere schrijver Jan van Ruusbroec uit Brabant was erg dol op haar theologische theorieën. Een heylich glorieus wijf, zo noemde hij haar.

En een groep mannen die theologische ideeën van een vrouw zomaar overnamen, dat was nogal wat in de middeleeuwen. Wellicht schreven er in die tijd wel meer vrouwen wat, maar zij is de eerste die echt serieus is genomen.

Lees ook:Klikspaan durfde jongerentaal te gebruiken
Lees ook:Het eerste echte woordenboek ooit
Lees ook:Caesar kwam gewoon ter wereld
Lees ook:Willem zette de Nederlandse literatuur op de wereldkaart
Lees ook:Brave kindergedichten vol ellende

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.