Kleine smurfjes die over politiek smurfen

Wat zijn smurfen? Een soort blauwe kaboutertjes met witte mutsen, dat weet bijna iedereen. Maar sinds gisteren zijn Alexander Pechtold, Olaf Stuger en Geert Wilders ook voorbeelden van smurfen. "Vier smurfen botsen over integratie", zegt de site van NRC Handelsblad in elk geval.

Dat de creatie van de Belgische tekenaar Peyo (Pierre Culliford, 1928-1992) al jaren synoniem is voor ‘klein, onbeduidend’, is niets nieuws. Toen ik in de eerste klas van de middelbare school zat, noemden de oudejaars ons brugsmurfen. Dat was niet omdat we blauw waren of zo.

Ruksmurf

Ook ken ik het enigszins platte ruksmurf en schurftsmurf als scheldwoorden. Het is eigenlijk ook wel een lekker woord, smurf. Niet voor niets dat het blauwe volkje zelf ‘smurf’ zegt als het een woord niet weet. Dat is trouwens ook weer een begrip. Een smurfwoord is een woord dat je gebruikt als je een echt woord niet meer weet. Bijvoorbeeld ‘gebeuren’.

‘Smurf’ is een vernederlandsing van schtroumpf. Een woord dat Peyo bedacht toen hij niet op het woord sel (zout) kon komen. "Donne moi le schtroumpf", zei hij toen maar.

Lees ook:Smurfen in alle talen
Lees ook:‘C.q.’ is slechts een smurfwoord
Lees ook:Hoe je met Socrates in gesprek raakt
Lees ook:Frikandel: een lange met zalf van Duitse oorsprong
Lees ook:Blauwalg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.