Terugblikken, het kan uren duren

Terugblikken vind ik een misleidend werkwoord. Aan de ene kant doe je met dat werkwoord alsof je het heel kort gaat hebben over  iets. Zo van: ‘Zullen we even terugblikken op het project? En dan brom je even vagelijk iets over de notulen. Maar het kan ook heel goed precies andersom. Iemand stelt voor: Een korte terugblik op het project heren? en dan weet iedereen dat er een hele gedegen inhoudelijke analyse gaat komen waarbij alle punten weer opnieuw gaan worden behandeld. Hoewel blikken heel kort klinkt, kan je echt dagen, weken of maanden terugblikken. Vooral op TV. Daar blijven ze maar terugblikken, van op Gordon tot op de Tour de France van 91.

Terugblikken doe je bijna nooit in je eentje. Wie zegt er nou tegen zichzelf, met de babyfoto-albums op de schoot liggend, “Kom, laat ik eens terugblikken op mijn jeugd.” Dat zeg je toch alleen als er iemand bij je is? Die kan dan een beetje goedkeurend knikken en dan mee terugblikken. Want samen terugblikken wil wel heel goed. Net als bij de TV.

Terugblikken= omzien

Lees ook:Wim Vansevenant, de handige rodelantaarndrager
Lees ook:Irriteren en ergeren
Lees ook:Bram Tankink, de denker
Lees ook:Goh, hoe kom je er toch op
Lees ook:Het nieuwe pinnen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.