Categorie: "Onder mekaar"

Een dode letter

Ik raakte gefascineerd door de uitdrukking ‘dode letter.’ Eerst dacht ik dat het een soort Nederlands Engels was. A dead letter. (dooie brief). Maar nu blijkt het te gaan om een bepaling, die niet wordt nageleefd. Zo kan een organisatie tegen kindersekstoerisme een Code Of Conduct uitschrijven, maar als dat niet wordt nageleefd, spreekt men van een dode letter. Sommigen denken dat een dode letter iets anders is: op de website Dulu wordt gezegd dat een dode letter een poststuk is dat niet kan worden afgeleverd maar ook niet kan worden teruggezonden. Dus eigenlijk een brief die nergens meer heen kan. Volgens mij heeft een postbode dat een keer verzonnen. Dode letters zijn natuurlijk ook letters die niemand meer levendig kan voorstellen. Een of andere oude rune letter misschien. Of het kan gaan over letters van de Sint, die niet meer kunnen worden afgeleverd. Dode letters, een levend begrip.

Hallau

Er is iets met ‘hallo.’ Wat mij opvalt is dat het al sinds enige tijd klinkt als ‘hallau.’ Tenminste, in mijn eigen omgeving. Misschien dat het aan de plek ligt waar ik woon, (Amsterdam) maar het kan ook zijn dat we gewoon geen zin meer hebben in de keurige ‘o’ Als iemand langsloopt en gewoon lekker impulsief er een ‘Hee hallo’ dan gaat het nog best goed. De ‘hallo’ klinkt keurig en af. Maar vaak, wanneer de telefoon op wordt genomen of er op een of andere manier Hallo gezegd wordt, komt daar toch die exotische au-klank in. Waarom zou dit zijn? Ja hallo, dat weet ik natuurlijk ook niet.

Gek op spaties

Screen shot 2010-10-18 at 8.59.26 PMWie gek is op taalfouten, veroorzaakt door verkeerde spaties, is bij www.spatiegebruik.nl aan het goede adres. Eigenaar Rene Dings, in het dagelijks leven ondernemer van een internetbedrijf, maar dus ook auteur van het boek Weg Om Legging vertelt over zijn ‘spatiegebruik-obsessie’ in de Elsevier van deze maand. De obsessie met spaties was er al een tijdje, maar nu is er dus ook een heuse website en….een boek. Het verkeerd gebruik van spaties leidt tot allerlei misverstanden zoals in de zin ‘Boer verkoopt vlees van twee jarige koeien’ in plaats van tweejarige koeien…en zorgt voor onnodige miscommunicatie, aldus Dings. Daarom zette hij een website op met aktuele voorbeelden en de uitleg erbij. Ook vind je op de website een test om te checken of je een spatie-sukkel bent of juist niet. Tevens vind je er hele geinige en aktuele voorbeelden van misverstanden. Wat dacht je van De Grote Haar Enquete? Een enquete voor Grote Haren uiteraard…van Nivea.

Een bloggers block

Screen shot 2010-10-13 at 10.30.12 AMIk heb recentelijk een writers block. En niet zomaar een, het is eerder een bloggers block; een persistente neiging om niet te willen bloggen. Hoewel er ergens in mijn hoofd nog wel een fragiel ideetje oppopt, weigeren mijn vingers het toetsenbord aan te raken. Misschien komt het door het weer, of het recentelijk overlijden van Antonie Kamerling, die een leven vol successen, roem, meevallers en liefde, al somberend heeft be-eindigd (Maar hoe, dat wil men niet zeggen) Misschien komt dat toch hard aan als je zijn opgang hebt meegemaakt als de James Dean achtige Peter Kelder. Ik ben zowat even oud en dat zal het dan wel zijn, dat de herfstgevoelens in hebben getreden.

Ik weet het niet. Het kan ook gewoon komen doordat bloggen heel vermoeiend is als je even geen idee hebt. Misschien heeft iemand nog een tip, of iets zinnigs te zeggen.

Zijn of niet zijn

Scene: twee vrouwen in cafe Schiller, Amsterdam (moeder en dochter)

Moeder: Dus DAAR gaat het JUIST om, ge-woon ZIJN!

Dochter: Ja, dat snap ik wel maar je moet ook…

Moeder (iets harder): ZIJN zeg ik, gewoon ZIJN!

Dochter: Volgens mij moeten we gaan…

Moeder: Ja nou, schiet dan op, anders komen we veel te laat! Heb je je tassen nou?

En zo gingen zij voort…

Cobra, Copenhagen Brussel Amsterdam

Screen shot 2010-09-06 at 12.41.12 PMCorneille (1922-2010), de kunstschilder, is overleden. Hij begon de beweging COBRA, een afkorting van Copenhagen, Brussel en Amsterdam. Afkortingen worden zonder regels gemaakt. Er is wel eens overwogen om een afkortingswoordenboek te maken maar het is schijnbaar geen doen. Afkortingen komen en gaan. Het voordeel ervan is, dat mensen er op een gegeven moment aan wennen en dus razendsnel, economisch kunnen communiceren. Het nadeel is, dat afkortingen zo moeilijk kunnen worden overgedragen naar een andere taal. Cobra gaat dan nog. Maar afkortingen als vrijmibo (vrijdagmiddagborrel) en sprtve man zkt vrw zijn al heel wat minder duidelijk. Ik ben benieuwd naar meer landenafkortingen. Benelux, daar kom ik nog op. Maar zijn er nog meer?

Voor een Apple en een ei

Screen shot 2010-08-24 at 3.10.07 PMApple heeft het Duitse designbedrijf Koziol verboden hun nieuwe eierdopje Eipott zo te noemen. Apple vindt het imago van IPod daarmee geschaat. Apple kan zo wel aardig bezig gaan. Wat gaat Apple doen met dames die EIPAT heten, of dames die Eye Pads gebruiken, met de technologiegroep Ipatt, met de game EyePet en en met IPED, een Ipad die de Chinezen twee maanden geleden lanceerden? (Apple is volgens berichtgeving nog steeds in shock).  Het zit ‘m natuurlijk in dat eiergebeuren. Ze hebben niks met eieren. Zo willen ze bij Apple op Google niet een adem genoemd worden met Eipott. Voor een appel en een ei, regel je dat Google dat anders doet. Na al die verkochte Ipads en al dat monopolie-gedrag moet dat toch lukken.

Goh, hoe kom je er toch op

Een van de meest ge-ijkte uitspraken die je te horen krijgt, nadat je iets leuks hebt gezegd is “Goh, hoe KOM je er toch op…”  Hiermee geef je als commentator eigenlijk al aan dat je zelf totaal geen fantasie hebt, of juist heel erg behoeftig bent daaraan. Als gesprekspartner weet je dan: o jee, dit gaat over idee-en genereren voor deze persoon, zodat hij of zij weer eens ‘iets leuks’ doet.  Dit overkwam mij laatst ook weer, toen ik stond te klessebessen op een of ander feestje met iemand, een vrouw, die beweerde ‘niet creatief’ te zijn. Het ging ongeveer zo:

“O nee, ik ben helemaal niet creatief.”

“Jammer, ook nooit geweest?”

“Nou, heel vroeger… klei-en en zo. Doe ik niet meer.”

“Dus je hebt nooit eens een idee-tje, of een ingeving en dat je dan denkt, goh, daar zou ik wel wat mee willen?”

“Nee, bijna nooit.”

“Misschien…iets met acteren? “  (beginnen met idee-en lanceren, tenslotte willen ze daar naar toe…)

” Ja, maar ik ben helemaal niet meer zo lenig…”

“Of schilderen”

“Hm nee…mijn opa schilderde maar die is helaas al overleden…”

“Iets met stenen misschien, of met dieren? Heb je misschien een oven?”

“Helaas, die is net stuk gegaan bij ons…”

“Ok jammer,  ga je wel eens op vakantie?”

“Jawel, maar ook niet zo vaak. Mijn werk is nogal zwaar. Dus..”

(beleefd lachen samen. En dan komt het natuurlijk toch…)

“Goh, maar jij hebt meteen idee-en he? Nu zo even voor mij?”

“Huh? Je bedoelt zo net?”

“Ja joh. Dan denk ik altijd goh, hoe KOM jij daar toch op?”

Tja en zo maar door.

Twents

De tukkers onder ons, die kennen de uitspraak wellicht: Kom derin, dan keuj deroet kiekn. (zeer fonetisch opgeschreven)

Het is de bedoeling dat je het zegt als iemand voor je deur staat. Het geintje zit ‘m een beetje in de toon. Je zegt het alsof het heel normaal is, zonder veel opsmuk. Degene die binnenkomt reageert er ook niet op. Die stapt gewoon naar binnen en gaat zitten, en dan meestal niet eens bij het raam.