Niet iedereen begrijpt de lachebekjes

Chattaal, e-mailtaal en sms-taal dringen steeds vaker door
in het Nederlands. Dat is maar goed ook; onze taal leeft en gaat met zijn tijd
mee. Een bekend fenomeen uit deze digi-talen zijn de zogenaamde smileys oftewel emoticons.

Daarmee kun je bijvoorbeeld aangeven of iets een grap is :) ,
dat je iets ironisch bedoelt ;) of dat je verdrietig bent over iets :( .
Dat kun je heel eenvoudig doen met dubbele punten en haakjes. Dat het niet
al ontdekt is in de goede, oude tijd van de mechanische schrijfmachine, snap ik niet.

Ik dacht altijd dat deze tekentjes universeel waren. Nu
blijkt echter dat Aziaten, als ze emoties op gezichten aflezen, niet naar de
mond kijken, maar naar de ogen. Ze hebben niet alleen een ander schrift dan
wij, maar ook andere emoticons! Een
Japans lachend gezichtje ziet er zo uit: ^_^. En als de bewoners van het land
der rijzende zon verdriet willen uitdrukken doen ze dat zo: ;_;. Het mondje is
en blijft een plat streepje.

Over een eeuw zijn er zo ontzettend veel emoticons dat we ook op dat gebied talen
en misschien wel dialecten hebben. Weet iemand trouwens een leuke Nederlandse vertaling? Emotiecoon? Lachebekje?

Bron: NRC Handelsblad

Lees ook:Flowen in de stad
Lees ook:Een Ingeland was een machtig man
Lees ook:Wel Serviërs, geen Belgiërs
Lees ook:De bewoners van Trinidad en Tobago
Lees ook:Helend praten, vanuit je hart

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.