Oi!

Eens reed ik met een oudere Rotterdammer mee naar zijn geboortestad. Ik zag een afslag naar een wijk van de Maasstad. Charlois stond er op. "Sjieke naam", zei ik. "Sjarlwah!"

De Rotterdammer reed bijna tegen de vangrail van het lachen. "Jij komt niet uit Rotterdam, he?" gierde hij. "Saarloos. Zo heet die wijk gewoon!"

Jaren later lachtte ik weer een Randstedeling uit, toen hij het over "Helvwaar" had. Hij bedoelde Helvoirt, een dorp bij ‘s-Hertogenbosch. Net zoals ik bij Charlois dacht hij de ‘oi’ op zijn Frans uit te moeten spreken. Helvoirt spreek je uit als ‘Helvoort’. De ‘oi’ is een oo. Net als Cromvoirt, Oisterwijk, Oirsbeek en Oirschot. En als notoir en requisitoir.

Dus ook de uitspraak ‘Ojsterwijk’ en ‘requisitojr’ is incorrect. Maar wat doet dat i-tje achter die o? Dat is een restant van het Middelnederlands, de taal die tussen 1000 en 1500 hier werd gesproken. De i had toen een verlengende functie voor veel klanken. Haar schreef men als ‘hair’, maar werd echt uitgesproken als in het huidige Nederlands. Nog steeds vindt men in België straatnamen met ‘Heirbaan’ er in. Dat spreek je uit als Heerbaan, niet als Hèrbaan.

Dus Nederland is niet bezaaid met plaatsen met Franse namen. Wees gerust. U kunt in Charlois, Oisterwijk en Oirsbeek gewoon met uw eigen taal terecht. Hoewel…

Lees ook:Een betonnen wijk op heilige grond
Lees ook:Straatnamen veranderen is zinloos
Lees ook:Spelling: veel geharrewar en weinig eenheid.
Lees ook:Sjonnen, Anita’s, Barries en Sjengen
Lees ook:Landzaat is zeer autochtoon

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.